Jaaaaa lieve weblog-vrienden,

even een berichtje vanuit Down Under! Ik heb nu al ruim 1,5 week het absolute genoegen om in het heerlijke, relaxte, mooie, gezellige, warme, fantastische Australie te mogen verblijven. Vanaf de allereerste kennismaking was al meteen duidelijk dat dit land en ik de dikste maatjes zouden gaan worden. En wat valt er niet leuk aan te vinden? Zon, zee, prachtige natuur en de vriendelijkste mensen! De gezelligheid begon al in de shuttle bus van het vliegveld naar de stad toen onze buschauffeur om half acht 's ochtends door de microfoon riep 'How are you all doing folks? Look at the sky....it's a beautiful day! Pretty isn't it?'. Om vervolgens nog tien minuten lang lekker vrolijk verder te babbelen. En laat nu elke Australier zo vrolijk en ongecompliceerd in elkaar te steken als deze gezellige meneer! Ja, het vooroordeel is waar, ze praten hier allemaal zoals je het je voorstelt en de 'no worries mate', 'how you going doll?', 'having a good day hun?', 'where are you from lovely' vliegen je hier om de oren. En heus niet alleen uitgesproken door de surfdudes. Nee nee....de buschauffeur, de receptionsite, de cassiere, de barman...iedereen, maar dan ook iedereen begroet je op de meest gezellige manier. En het lijkt verdorie nog gemeend ook! Je kunt niet anders dan glimlachen wanneer je met zoveel vrolijkheid tegemoet getreden wordt!

En glimlachen doe ik dus ook al 1,5 week. Sinds mijn aankomst hier in Australie zit ik in Cairns dat helemaal in het noorden van de oostkust ligt. Het was mijn bedoeling inmiddels al een stukje zuidelijker te zijn, maar het is hier gewoon te leuk om weg te gaan! Dus waar heb ik me dan zoal mee vermaakt? Nou, om te beginnen heb ik de eerste twee dagen in Australie als een kind zo blij rondgelopen in elke supermarkt, kledingwinkel en winkelcentrum dat ik maar kon vinden!! Wat een keuze! Jeeeeeetje, 37 soorten deodorant?? Welke zal ik nu eens nemen? Eucalyptus of lavendel?? Uhmmmm....Oh, ook vanille in de aanbieding? Sjongesjonge! In mezelf jubelend heb ik door de supermarkt gelopen...18 soorten yoghurt....Oooooooh! Ja, na 4,5 maand Azie lijkt het alsof je de Westerse wereld weer helemaal opnieuw moet ontdekken. En wat hebben we het hier toch luxe met z'n allen! Heerlijk!! Ik heb mijn pinpas de eerste dagen dan ook flink laten vonken (volkomen in de greep door de marketing machine van elke winkel, waar ik op dit moment gewoon eventjes niet tegen bestand ben.... ik bedoel, 37 soorten deodorant!). En het laten vonken van je pinpas of creditcard is hier sowieso niet al te moeilijk, aangezien het enige nadeeltje dat ik aan Australie heb kunnen ontdekken het feit is dat het hier zo KNALLE duur is!!! Ai ai ai ai ai, dat is eventjes schrikken zo na Azie... Natuurlijk had ik me erop voorbereid, maar geloof me...niets kan je voorbereiden op zo'n groot prijsverschil! Voor een dagtourtje vragen ze je hier rustig 200 Australische Dollar en dat is uit het blote hoofdje toch zo'n 130 Eurootjes! Mag ik even vangen??

Maar goed, je door je budget laten beperken is ook zo ongezellig en je wil toch wat van het land zien, dus laat die tourtjes maar komen! Het eerste tourtje waar ik mij toe heb laten verleiden was een driedaags tripje naar het noorden richting Cape Tribulation - de enige plek op aarde (zo zegt men hier) waar het regenwoud de zee ontmoet... Mooi plekje hoor! Een slingerweg langs de kust rijdt je door de mooiste regenwouden en langs de mooiste stranden. Maar alleen kijken, kijken, want werkelijk elke plant, bloem en ademend beest in dit land is giftig of op een andere wijze pijnlijk en lekker snel dodelijk. Krokodillen (mijn favoriet...ahum), slangen, kwallen, levensgrote vogels (kunnen tot zo'n 2,5 meter groeien), spinnen....zelfs de vlinders in dit land zijn giftig als je ze opeet!!! Oh, en als je hier aan een bepaalde pad schijnt te likken (mocht je ooit de behoefte voelen dit op een zaterdagavond eens te proberen), dan schijn je ook bijna afzienbare tijd het loodje te leggen. (mocht je overigens de oncontroleerdbare drang voelen hier aan een beest te likken (?), lik dan aan de groene mier...die smaakt naar limoen kan ik je uit ervaring (?) vertellen). Je wordt hier dan ook overal goed bang gemaakt door de meest dreigende waarschuwingsborden en ook je gidsen laten geen ogenblik onbenut om je de meest tragische en gruwelijike verhalen te vertellen over toeristen die hun retourtje naar huis niet meer nodig hadden. Dus niet in de zee of in riviertjes zwemmen en als je op het strand loopt, dan wel ruim 5 meter van de zee vandaan, want zoutwaterkrokodillen kunnen in een fractie van een ogenblik over een afstand springen die gelijk staat aan hun eigen lichaamslengte. En laten er hier nu een paar flinke jongens rondzwemmen.... 6 en 7 meter respectievelijk en per stuk 1 ton (!) schoon aan de haak! Nou, een ontmoeting met deze twee heren valt niet aan te raden! En dus liep Margootje (schijtlaars als ze is) zo'n beetje tegen de bosrand over het strand!! (of shit....zouden ze misschien ook in de bosjes kunnen zitten???).

Na een paar daagjes in het noorden doorgebracht te hebben, wachtte trip nummer 2: Het Great Barrier Reef!!!! Oooooh, het enige natuurverschijnsel zichtbaar vanuit de ruimte (hopelijk heb ik dit feitje goed onthouden) en natuurlijk een must als je hier bent. Maaaaaaaarrrrr (daar gaan we weer), Gootje durft natuurlijk niet te snorkelen! Ja, maar dat is natuurlijk nu even geen optie he? En dus ben ik het water ongedoken en heb ik met mijn angst voor snorkelen precies hetzelfde gedaan als met mijn angst voor vliegen....hup, het raam uit. Geen geklets! En dus mijn kop onder water gestoken en net als elk ander mens op deze aardbol gewoon door gegaan met ademhalen. En natuurlijk geen enkel probleem!! Zo zie je maar weer, het zit allemaal tussen de oortjes....En wat was het mooi daar beneden! Zoveel vissen, schildpadden, koraal...prachtig! En dus drie keer raden wie ze als laatste op de boot moesten hijsen! Juist....

En na nog een tourtje door de achterlanden van Cairns (ook weer zo mooi) vandaag opnieuw de boot op gegaan voor een nieuw snorkeltripje. Weer zoveel moois gezien, waaronder een enorme school grote paars-groene vissen (vergeef me dat ik ze niet bij hun naam weet te noemen) die recht onder mij lekker van het koraal aan het snoepen waren. Je kon ze zelfs horen knabbelen! En ook heb ik Wally ontmoet - een ENORME vis (zie de foto's) die erg bekend is in Cairns. Helaas is het beestje zo bekend omdat het door elke duik/snorkel-boot wordt gevoerd. Wally is dus niet bij de boot weg te slaan en wordt door elke toerist geaaid en geknuffeld. Ik denk niet dat het beest nog in staat is zijn eigen eten te zoeken, mocht dat ooit weer nodig zijn...

Goed, en zo kan ik door praten en door praten over Australie. Maar dat ga ik niet doen! Want jullie hebben vast voor nu wel weer even genoeg gelezen en ik moet een hapje gaan eten om daarna in de nachtbus te springen richting de Whitsundays, zo'n 11 uur bussen ten zuiden van Cairns. Maar 'no worries mate'....ook daar kom ik je wel weer eventjes lastig vallen met een verhaaltje!

xxx