Hehe lieve mensen,

na jullie 4 weken lastig gevallen te hebben met de voorbereidings rompslomp en bibbers, dan nu eindelijk het bericht dat madam inderdaad is aangekomen hoor!

Op Schiphol stonden Ivo, papa, mama, Karlijn & Christel klaar om me uit te zwaaien en als verrassing waren oma en Antoinette ook nog gekomen! Nou, helemaal super! Maar ai...bring out the Kleenex! Na de nodige traantjes toch de douanepoortjes doorgehobbeld om me aan de andere kant daarvan te beseffen dat ik de komende 7 maanden dan echt op mezelf aangewezen ben! Maar de moed schoof eigenlijk direct naar mijn hoofd in plaats van naar mijn schoenen...dit gaan we eens even fixen!! Ok, eenmaal in het vliegtuig (en daarna in Hong Kong) wel ronduit zitten brullen om de enorm lieve en grappige brieven en cadeautjes die ik van pap, mam en Karlijn had gekregen (geen match voor KIeenex!). Mam, bedankt voor je lieve brief en enorm leuke cadeautjes! Ik zal dat ene pakje volgens instructie alleen openmaken wanneer mijn emotionele toestand dermate slecht is dat ik geen andere oplossing meer zie

. Pap, dankjewel voor je mooie, wijzebrief en handige cadeautje! En Karlijn...wat een onwijs, onwijs leuke en lieve bijlage heb je gemaakt! Een redactioneel hoogstandje! Super!

Maar goed...voordat dit een Oscar winning-speech wordt ('and...and I'd like to thank God & my parents...) is het misschien leuk om jullie ook nog kort even wat te vertellen over mijn eerste drie dagen in Azie (daarom lees je dit weblog immers). Nadat ik dmv de express train en taxi bij mijn hotel aanbeland was, trof ik in mijn ieniemiene kamertje (schijnt normaal te zijn in Hong Kong) meteen een tyfoon waarschuwing (waar ik overigens afgezien van de regen vrij weinig van heb meegekregen). De volgende dag ben ik Hong Kong in gegaan en heb een paar uur door de stad gelopen om de sfeer een beetje op te snuiven. Een paar indrukken...ok, mijn deo is niet bestand tegen deze hiite (als het luchtvochtigheidspercentage hier geen 135% is dan eet ik mijn schoen op), Aziaten maken er een sport van voor te kruipen en hoe je ook je best doet, het lukt ze ALTIJD, het eten is hier heerlijk (vandaag de meest fantastische noodles op) en ik kan mezelf prima alleen vermaken!! Goed, er valt natuurlijk nog veeeeeeeeeel meer te vertellen, maar hier heb je de highlights wel zo'n beetje mee te pakken!

Na gisteren dus een dagje in Hong Kong te zijn geweest (en oa soho, een tempel en de skyline vanaf de Peak bekeken te hebben), ben ik vanmorgen naar Sai Kung, dat buiten Hong Kong ligt, gereisd waar Esther (de nicht van Ivo) woont. Ik had een printje van de mooie routebeschrijving (sla linksaf bij de prullenbakken en roep 'stop' tegen de buschaffeur als je een McDonalds teken ziet) en heb een amuzante ochtend gehad. Op een gegeven moment zat de gehele minibus vol met kwetterende locals zich te bemoeien met mijn zoektocht. En een lol dat ze met z'n allen hadden! Goed, Esther gevonden en eigenlijk meteen begonnen aan de hike die ze in gedachten had naar een van de mooiste natuurgebieden van Hong Kong. Nu moet ik erbij vertellen dat Esther getraind is en ik op zijn zachtsgezegd...NIET! Dus stel je een naar adem happenede, langzaam verbrandende Margot op een steile Aziatische heuvel voor en je hebt het plaatje zo'n beetje te pakken! Maaaaar...volgehouden en wat een beloning! Schitterende uitzichten (ja, zul je denken, laat de foto's dan aan me zien muts! Sorry, je zult het nog even zonder moeten doen, want ik kan ze op dit moment even niet uploaden). Prachtige stranden en baaitjes en schitterende bergen! Lekker gelunched en toen weer doorgewandeld. Eenmaal terug in Sai Kung kwam Esther op het fan-tas-tische idee om een voetmassage te nemen. 45 minuten! Whoohoo...er bestaat een God! Alhoewel die niet op elk moment van de sessie aan mijn voeten zat, want jaiks...die man kneep soms aardig hard! Maar misschien maar goed ook, aangezien de spierpijn in de rest van mijn lichaam inmiddels al lekker op begint te komen en ik nog niet eens een nachtje geslapen heb. Dus dat belooft wat voor morgen! Daarna lekker uit eten geweest en nu tijd voor bed!

Goed, eigenlijk wilde ik dus alleen maar even kort melden dat alles goed met me gaat en dat ik me prima vermaak.

Tsja, het feit dat ik aan de andere kant van de wereld zit, heeft vrees ik nog geen invloed gehad op het feit dat ik graag en lang praat (en schrijf). Dus....

Xxx

Margot