Assepoester op sprookjesachtig Bali...
Hallo allemaal!
Hier weer even een teken van (lekker) leven vanuit Azië!
Dit keer vanuit een snikheet internet café op de Gili Islands in Indonesië, waar het internet zo frustrerend langzaam en duur is, dat ik langzaamaan in staat ben om de computer hier uit het openstaande raam te gooien met de muis er achteraan! Maar ‘when in Rome… etc.etc.’, dus ik haal nog maar een keertje diep adem bij het uploaden van dit verhaal en de daarbij behorende foto’s. Geniet ervan, want het heeft een hoop geld, irritatie, bloed, zweet en tranen gekost ze tot jullie te krijgen

Maar laat ik bij het begin beginnen. Mijn laatste berichtje kwam vanaf de Cameron Highlands in Maleisië, waar het vanwege de hoogte trouwens behoorlijk koud was en ik ‘s avonds met sokken en een fleece trui in bed lag te bibberen van de kou (dus niet getreurd, ook ik moet er hier af en toe aan geloven

Na een weekendje vertoefd te hebben in de binnenlanden van Maleisië was het tijd om terug te keren naar Kuala Lumpur, want dit keer waren het mijn ouders die mij met een bezoekje kwamen vereren. Het adres van het hotel had ik van ze ontvangen en bekend als ik inmiddels ben in Kuala Lumpur hobbelde ik er met mijn backpackje vanaf het busstation rechtsteeks naartoe. Bij het zien van de lobby toch nog even twee keer op mijn blaadje gekeken of ik wel bij het juiste adres stond, want deze luxe hadden mijn oogjes al een aantal maanden niet meer gezien. Ja, meneer en mevrouw Bendijk planten hun koffers natuurlijk niet in zomaar elk hotel in Kuala Lumpur neer he? Een zwembad, een spa, personeel dat over je heen duikt om het je naar je zin te maken, air conditioning (ja mensen, dat is voor mij een luxe!) en een badkamer om in te verdwalen… De hemel opende zich voor mij toen de liften op de 17e verdieping van dit hotel open gingen…
Na de reünie met paps en mams (zo gek, maar tegelijkertijd zo fijn om ze aan de andere kant van de wereld na al die maanden weer te zien), hebben we de volgende dag het vliegtuig gepakt richting Bali. Na enorme vertraging op het vliegveld kwamen we om 1 uur ’s nachts pas aan en dus in het donker richting hotel gereden en ingecheckt. Maar zelfs in het donker had Margootje al vrij snel in de gaten dat ook dit luxe hotel haar zeker wel zou gaan bevallen! Vrijstaande bungalows in een oase van een tuin, met een zwembad waar je u tegen zegt en personeel die dat op haar beurt weer in alle beleefheid tegen jou doet. Hallo Bali, hier kunnen we wel aan wennen hoor!

En niet alleen het hotel bleek Nirvana, ook buiten de hotelpoorten bleek Bali een groot sprookje. Weelderige groene heuvels vol met rijstvelden, een fantatsisch mooi aangeklede bevolking die je werkelijk stralend tegemoet treedt (ook als ze niets aan je willen verkopen, een verademing na landen als Thailand en Vietnam), de ene tempel nog indrukwekkender dan de andere en zo kan ik nog wel een tijdje doorgaan. Er zijn werkelijk geen woorden om uit te leggen hoe mooi dit eiland is (zie ook de foto’s. Mijn camera heeft deze week echt overuren gedraaid). Het overgrote merendeel van de bevolking is Hindoe en je vraagt je soms af of ze op een dag nog wel tijd hebben om andere dingen te doen, want werkelijk alles staat in het teken van het eren van de goden en het bezoeken van tempels.
We begonnen onze tour door Bali in het prachtige Ubud en omgeving, waarvandaan we na een paar dagen (uiteraard rondgereden door een persoonlijke chauffeur...oh, zo bezoekt een gemiddelde backpacker Bali niet?) verder getrokken zijn richting Tirtagangga aan de ooskust van het eiland. Hier sliepen we in het waterpaleis, het vroegere verblijf van de koning (oh, daar slaapt een gemiddelde backpacker op Bali niet?) temidden van een prachtige tuin met heilig water. Ook hier weer een heerlijk zwembadje tot onze beschikking en daar hebben we gretig gebruik van gemaakt. Vanuit hier hebben we onder andere een ontzettend mooie wandeltocht met een gids gemaakt (volgens paps heeft hij in zijn leven nog nooit zoveel gezweet en ik moet zeggen dat ik die dag ook wat litertjes ben kwijt geraakt).
Na een paar lekkere dagen in Tirtagangga zijn we (opnieuw met prive chauffeur...uiteraard

Maar goed, nadat mam me ervan overtuigd had dat die dolfijnen echt wel ergens anders zouden gaan zwemmen als ze het echt heel erg vervelend zouden vinden (ik ben nog steeds niet volledig overtuigd), toch maar achterover gaan zitten om te genieten. En wat een mazzel hadden we! De familie Bendijk zat een paar keer echt eerste rang toen de dolfijnen naast onze boot in het water heen en weer doken! Zo mooi om te zien! En nadat alle andere boten na twee uur richting de kust voeren, konden wij (of beter gezegd ik) er maar geen genoeg van krijgen en bleven we bijna alleen op zee over. Wat de dolfijnen beloonden met nog een keer een showtje van hun zwemkunsten. Ik wilde gewoon niet meer van die boot af!
Na een veel te kort bezoekje, was het gisteren voor mijn ouders weer tijd om richting het koude Nederland te vertrekken. Ai, 30 graden temperatuursverschil! Succes daarmee...ik ben door richting de Gili Islands aan de kust van Lombok!

Ik heb nog geen plannen voor de komende weken en zie wel waar ik de komende tijd ga belanden. Eerst maar even van deze eilanden genieten...Op het stand welteverstaan. Want ondanks het feit dat deze eilanden DE plek zijn om te duiken en snorkelen (ik werd in het toeristenbureau zelfs gewoon uitgelachen toen ik vroeg wat er hier nog meer te doen valt als je geen van deze twee sporten beoefend), weten we allemaal dat Margootje haar hoofdje niet nog een keer onder water steekt met een masker op!

Tot gauw!
xx
Reacties
Reacties
Krijg er zin in! Geniet van heerlijk Indonesië en het strand!
oh wat heerlijk! Ben jaloers, geniet er maar van!
Naast het feit dat de blaadjes hier van de bomen komen, regen je ook gem. 8 keer nat per dag..
x Linda
En ik maar denken dat ik het goed had met 32 graden en een zwembad in de achtertuin. Maar hier kan ik niet tegen op. Je geeft het woord 'genieten' een nieuwe betekenis liefje.
X
Aha dacht ik toen ik mijn mail las, lekker een verhaal van Margot. Ik lezen, ik dacht het lijkt wel of ik die verhalen al ken, oh ja hahaha van Ruud en Mariette, die heb ik vanochtend opgehaald van Schiphol. De schijtende gekko is natuurlijk in geuren en kleuren verteld. Het gaf Antoinette bevestiging dat ze een goede keuze heeft gemaakt om niet mee te gaan en het gaf Maxime een verzekering dat ze noooooit naar het land van haar voorouders wil.
Zoals ik al schreef, heb ik vanochtend R+M opgehaald van Schiphol. Ze zouden op een niet normaal tijdstip landen, 6 uur. Ik dacht laat ik lekker even douchen en op m'n gemakkie m'n haar wassen. Ik stond op om kwart voor vijf, kom ik tegen half zes -met een natte kop- beneden, lees teletekst en schrik me het rambam, ze komen ruim een half uur eerder aan!!! Nou ik kan je vertellen, dan heb je geen koffie meer nodig om wakker te worden. Snel alles drogen en make-uppen (je weet maar nooit wie je tegen komt) en op naar Schiphol. En ja hoor, je raadt het al. Hun koffer kwam als laatste. Moest ik nog 3 kwartier wachten. Maar ze waren zo verrast dat iemand ze kwam ophalen, dus dat was wel het wachten waard. Gezellig naar Antoinette, die toch ook maar uit haar bed kwam (lag er pas om 2 uur in) en lekker een kop koffie gedronken. Alle verhalen gehoord, leuk hoor! Ze waren zo enthousiast en vooral blij hoe jij het naar je zin hebt. Dat had ze écht goed gedaan. Tja het blijven een vader en moeder dus zorgen om je kind hou je. Ik ben weer naar huis gegaan en de rest ging hun bed in. Tegen 1 uur 's middag weer teruggegaan met Andre en Maxime waar inmiddels Oma ook was gearriveerd en later Rob. We hebben veel foto's gezien -je zag er goed uit!- en nog meer verhalen gehoord. Kortom een gezellig dagje dat min of meer in het kader van jou stond. Je had ook al weer naar R+M gebeld en we hoorden dat je het wederom gezelschap hebt gevonden. Nou meis, geniet er van en we hopen snel weer iets van je te horen. Dikke knuf uit Hoofddorp
Nog even ter info -kan je je weer lekker verkneuteren- ik moest vanochtend vroeg het ijs krabben van de autoruiten.......Vervelend hè, die mussen die daar van het dak vallen ;-)
Margot wij hebben weer genoten van je verhaal. Het zal voor jou wel weer heel erg wennen zijn na de vakantie weken met Ivo en met Mariette en Ruud
Maar en backpacker blijft een backpacker dus ....weer vol goede moed verder!
Geniet val al het moois dat je tegenkomt.
lieve groeten Paula en AD
Ha die Margot,
Zoals Irene al heeft geschreven, hadden we een aangename zondag die bol stond van verhalen en foto's over Bali. Had even spijt dat ik mij niet spontaan als reisgenoot had aangemeld, want het ziet er daar prachtig uit. Gelukkig kwam ik weer met beide voeten op de grond na de verhalen over hoge luchtvochtigheid en temperatuur, gekko's die je overal in je kamer tegenkomt en hun sporen achter laten, zelfs iets over een slang (heb bewust maar half geluisterd) en in de hitte een urenlange wandeling door rijstvelden. Wist je overigens dat daar ook slangen in zitten :-) Ik vind je een held, want ik weet dat je van al die beesten ook geen fan bent. Het moet daar dus wel heeeeeel erg mooi zijn. Vermaak je. Lekker naast de verwarming buig ik mij weer over mijn PC ;-)
Liefs, Antoinette
Wat hebben wij genoten van de 11 dagen, die we met jou hebben doorgebracht. Je hebt die - korte - reis over Bali weer heel goed ( en humoristisch ) verwoord. De foto's geven goed weer wat we gezien hebben en hoe mooi het eiland is. We zitten nu weer onder een grijze hemel en zien de bladeren vallen. Wel even wennen hoor, na in totaal 14 dagen in de tropen te hebben doorgebracht. Kussen
He Margot,
Nog steeds een feest om je verhalen te lezen,ben jaloers.
Geniet er nog van
Groetjes
Hey Margootje,
Laat de verhalen maar blijven komen, lees ze altijd met veel plezier. :)
Geniet ervan en als je terug bent drinken we een bakkie (of thee )
Groet,
Patrick
P.S: Oja als je niet van duiken of snorkelen houdt schijn je altijd daar nog fantastisch te kunnen surfen :) .. een aanrader .. surf's up! Zeker als je daarna naar Aussie gaat ..
Zussie,
Mooi verhaal weer! Heb erg moeten lachen. Steek jij je hoofdje maar niet meer onder water. Lijkt mij beter.
Nick is vanochtend vertrokken, ging prima. Nu lekker even in Nijmegen en vanavond weer op huus an! Nu kan ik gaan aftellen tot vertrek!
Dikke X
En weer een teken van leven van Stephen, haha! Hoe is het nou? Dat ik dit vraag.., heb net je berichtje gelezen (terwijl iedereen 'm natuurlijk al lang had gelezen).
Druk mannetje hier, dus excuus dat ik zo lang niets heb laten horen (overigens wél alles heb gelezen en gezien hoor).
Ja, Bali herken ik er ook wel in. Ben er natuurlijk zelf geweest, hoewel dat alweer bijna 14 jaar geleden is. Wat? 14 jaar?! Ja!
Ik vond Bali ook erg mooi, maar toen al iets te, ja hoe moet ik het zeggen, nep. Te mooi om waar te zijn, zeg maar. Alsof alles werd gedaan om het toeristen naar hun zin te maken.
Ben benieuwd waar je nog meer terecht komt. Kuta Beach toch wel?
Toedels,
Stephen
Hoi Margot
We zijn vrijdag teruggekomen uit Rians en nu na het familiediner, wat weer erg lekker en gezellig was, zit ik je verhalen te lezen. Fijn dat je het zo goed naar je zin hebt. Erg leuk dat je ons mee laat genieten door je enthousiste verhalen.
Geniet nog met volle teugen.
Liefs van Jos en Henny
Reageer
Laat een reactie achter!
- {{ error }}