Goedemorgen!

Na een paar daagjes alleen rond gelummeld te hebben in het absurd drukke, maar tegelijkertijd enorm leuke, Hanoi was het vorige week vrijdag dan eindelijk tijd om Ivo te ontmoeten in Kuala Lumpur, Maleisie. Ivo kwam vanaf Londen via Abu Dhabi naar Kuala Lumpur gevlogen (een reis van zo'n 24 uur), terwijl ik het een stuk gemakkelijker had met een vluchtje van 3,5 uur vanaf Noord-Vietnam. Geheel in 'Ivo & Margot stijl' hadden we een halfslachtige afspraak gemaakt om elkaar zodra we allebei geland waren te treffen bij de incheck balies van Air Asia voor onze gezamelijke vervolg-vlucht naar Borneo. En geheel in Margot-stijl had ik geen idee van de vertrektijd of het vluchtnummer van ons vluchtje met Air Asia, aangezien Ivo de boeking gedaan had. Ook hadden we geheel in Ivo & Margot-stijl de afweging gemaakt dat een krappe overstaptijd voor ons allebei echt prima zou gaan lukken. En ook geheel in Ivo & Margot-stijl hadden we er geen seconde bij stil gestaan dat dit alles nu niet direct een recept voor suces lijkt...

Goed, mijn vlucht ging lekker (vliegangst is nog altijd aanwezig, maar controleerbaar) en ik landde op tijd in Kuala Lumpur. Aangezien ik maar weinig tijd had voor de overstap, haastte ik me langs de douane en bagageband richting vertrekhal. Ai, dat zijn wel heel erg veel balies van Air Asia! En dat zijn wel heel veel vluchten die vanmiddag vertrekken richting Kuching, Borneo!! Welke is nu van ons? Iets met tien voor half huppeldepup toch?? Goed, dat zal deze balie dan wel zijn. Afijn, Margot staat daar een kwartiertje, half uurtje, drie kwartier... Mmm, zou alles wel goed gegaan zijn met Ivo en zijn vlucht? Toch maar eens informeren... Ja hoor, 1,5 uur geleden netjes op de landingsbaan terecht gekomen. Maar waar is hij dan? Geen enkele manier om hem te bereiken en de sluiting van de incheckbalie kwam toch wel akelig dichtbij...

Dan maar alvast in de rij gaan staan, hij komt er vast zo wel aan. Een klein kwartiertje later wist de vriendelijke mevrouw achter de balie me na het zien van mijn paspoort te vertellen dat we toch echt niet ingepland stonden op de vlucht waar ik voor in de rij had gestaan. Wist ik wel zeker dat we vandaag vlogen? Ai ai ai...mevrouw mag ik even uw mobieltje lenen zodat ik Ivo kan bellen? Danku, danku...

En terwijl ik sta te bellen, zie ik Ivo aan de andere kant van de vertrekhal aan komen lopen met een zwart donderwolkje boven zijn hoofd. Hij was aangekomen in een terminal die 40 minuten met de bus van de vertrekhal vandaan lag! En voor dat busritje hadden ze hem ook nog eens 5 euro laten betalen. En alsof dat nog niet frustrerend genoeg was, had hij onze vlucht naar Borneo vanuit de bus ook nog eens netjes zien opstijgen (ik had de tijd dus schijnbaar ook niet goed onthouden...ahum...en was zelf achteraf gezien ook ruim te laat om het inchecken te kunnen halen...). Dat zeg ik...typisch Margot & Ivo!

Maar goed, niet te lang getreurd...Air Asia tickets kosten bijna niets en het geld waren we toch al kwijt, Ivo had lang genoeg gereisd en oerang oetans kunnen we altijd nog wel een keertje bekijken. We blijven gewoon lekker in Kuala Lumpur! En twee urtjes later ploften we onze tassen dan ook neer in een hotelkamer ergens in de stad. Maar al snel bleek dat Kuala Lumpur is nu niet direct mijn meest favoriete stad in Azie is en helaas nu net dat is wat Ivo niet aanspreekt in Azie. Het stinkt er op elke straathoek, de stad is vies en er valt eigenlijk weinig moois te bekijken (onze persoonlijke mening he? Laat dat je er niet van weerhouden de stad ooit met een bezoekje te vereren!).

Het is natuurlijk niet allemaal kommer & kwel in Kuala Lumpur! We hebben ons 1,5 dag leuk vermaakt met de sky train, vergezichten vanaf de 276 meter hoge telecommunicatie-toren en de drukte in de wijk China Town. Maar al snel besloten we de trein richting Singapore te pakken

Goede keus!!! Wat een geweldige stad is dat! Het Westen ontmoet hier Azie en samen gaan ze feilloos hand in hand om je een stad te presenteren die werkelijk aan alle wensen voldoet. Van wolkenkrabbers in het zakendistrict, tot Aziatische eettentjes in China Town en Little India. Elke straathoek laat weer een andere stad zien en we hebben er ons 4 dagen lang prima vermaakt. En onze credit card ook! Want als er 1 nadeeltje is van Singapore, dan is het wel de torenhoge prijzen waartegen geen enkel backpackersbudget is opgewassen...

Inmiddels zit Ivo na een veel te korte week samen alweer terug in het vliegtuig naar huis om over 2 dagen opnieuw in het vliegtuig te stappen naar Phoenix om daar eindelijk te mogen beginnen aan het praktijkgedeelte van zijn pilotenopleiding. In Singapore hoorden we dat hij al zijn laatste examens weer perfect gehaald heeft (zo knap!) en dat betekent dat de theorie-fase dus eindelijk voorbij is! Nog maar een paar maanden en hij is echt piloot! Wel betekent het dat we elkaar weer een paar maanden moeten missen, terwijl hij in de USA aan het vliegen is en ik langzaamaan mijn tijd in Azie afrond en aan Australie ga denken.

Maar niet voordat ik overmorgen mijn ouders verwelkom in Kuala Lumpur en met hun samen naar Bali vlieg voor een paar weken Indonesie!

xx