Halloooo,

het is weer even tijd voor een update vanuit het verre Azie! Helaas zullen jullie het dit keer met je eigen verbeelding moeten doen, want zorgwekkend genoeg schijnt er zich een virus op mijn memory card gevestigd te hebben. Ach Margot, geen paniek, slechts 500 foto's van de afgelopen maanden die miraculeus verdwenen schijnen te zijn. Geen probleem toch?? Ik hoop nog steeds dat dit gewoon een grapje van God is om te kijken hoe stevig ik in mijn schoenen sta...de memory card doet het morgen vast wel weer! (ondanks het feit dat 1001 verschillende computers me al dagen vertellen dat er geen spoor te bekennen is van alle foto's die ik de laatste tijd genomen heb).

Maar goed, we gaan dit verhaaltje dus eventjes vertellen terwijl jullie de plaatjes zelf in je hoofd moeten vormen. Ik heb jullie achter gelaten in Mui Ne in het zuiden van Vietnam, dus daar pak ik de draad dan ook weer op. Aangezien ik een open tour busticket heb, was de bus dus het aangewezen reismiddel om naar mijn volgende stop-over Nha Trang te gaan. Ik heb inmiddels ontdekt dat de bedjes achterin de bus toch wel zo'n 30 cm langer zijn dan de bedjes voor in de bus, hetgeen mijn benen erg op prijs stellen. Het enige nadeel is dat de ritjes achterin de bus een stuk hobbeliger zijn dan de ritjes voorin de bus. Het is dus kiezen tussen beenruimte en je ingewanden op de gebruikelijke plek... Nou goed, dan maar een nier tussen je ribben, zolang ik mijn benen maar kan strekken...

Werd overigens om 5 uur 's ochtends wakker tijdens de rit van Mui Ne naar Nha Trang omdat we langs de kant van de weg stonden zonder benzine! Goed, nu hoef je als buschauffeur niet aan heel veel dingen te denken, dus hoe krijg je het in godsnaam voor elkaar om je benzinemeter te vergeten??? Gelukkig toch nog aangekomen in Nha Trang en na een paar uurtjes op het strand alweer met de slaapbus door richting Hoi An. Ja, als je zoveel tijd verdoet in het zuiden van Vietnam, dan moet je je opeens erg haasten in het noorden van het land! Na een hobbelige nacht waarin de buschauffeur weer als een mongool reed en het nodig vond elke 3 seconde op zijn toeter te gaan hangen, aangekomen in Hoi An. Nou, dat is toch wel het leukste plekje van Vietnam dat ik tot nu toe gezien heb! Een Unesco World Heritage Site...en met reden! Een lieflijk leuk stadje dat bekend staat om de kleding die je er op maat kan laten maken. Ondanks dat ik 1001 jurken gepast heb, heb ik het feestje toch maar aan me voorbij laten gaan aangezien de kwaliteit nou niet direct fantastisch blijkt te zijn.

Vervolgens door richting Hue (ja, mijn reis door Vietnam voelt ook echt zo gehaast als 'ie klinkt!). Mijn god, wat ben ik blij dat ik hier maar een paar uurtjes de tijd had, want wat een saaie bedoeling! Je kunt er de 'verboden paarse stad' bezoeken, een citadel binnen de stad die gebouwd is voor een of andere vroegere koning, keizer of admiraal (god weet wat de man was). Nou, dat plekje van Vietnam zou inderdaad verboden moeten worden voor alle toeristen, want er is werkelijk NIETS te beleven! Tenzij je van bouwvakkers houdt die volkomen oninteressante oude gebouwen aan het restaureren zijn...

En alweer met de nachtbus (haast, haast!) door richting de volgende stop --> Hanoi! Jaaaa, lekker hoor Hanoi! Lawaaiierig, druk, vervuild...maar het heeft iets dat aan je blijft plakken (misschien zijn het de uitlaatgassen...). Ben er nu inmiddels al een paar daagjes en ben eigenlijk alleen de stad uitgegaan voor een tripje naar Halong Bay. En wat voor een tripje! Dat is me toch een mooie plek mensen! HALONG BAY! Onthouden en in een van je toekomstige reisplannen verwerken. Je vertrekt met een boot vanuit de haven en na een half uurtje varen bevind je je tussen de rotsen die torenhoog boven het water uitsteken. Echt een plaatje hoor (zie je het voor je? Kom op, laat die verbeelding eens even haar werk doen! Ja, heb je het plaatje te pakken??). Ik had een driedaags tourtje geboekt inclusief een overnachting op de boot in 1 van de baaitjes. Bijzonder om te gaan slapen op zo'n verlaten plek! Helaas wist onze reisleider al op de eerste avond te vertellen dat we terug moesten ivm een naderende storm. Onze veiligheid kon niet gegarandeerd worden nu er tijdens de laatste tyfoon 4 toeristen om het leven zijn gekomen toen hun boot in de baai omsloeg door het noodweer.

Dus eerder dan gepland weer terug in Hanoi en nu nog twee daagjes de tijd totdat ik naar Kuala Lumpur vlieg om Ivo's bekkie voor het eerst in ruim 3 maanden eindelijk weer eens van dichtbij te kunnen inspecteren! Fijne gedachte! We gaan saampjes 1 week naar Borneo en heb er erg veel zin in!

Meld me denk ik na die week weer eventjes bij jullie met hopelijk wat foto's!

xxx

Margot