Jaaa, goedemorgen!!

Zoals de oplettende lezer misschien al wel heeft opgemerkt, heb ik door mijn ontsnapping uit China al in de 2e week van mijn reis mijn complete plan omgegooid om er een niet al te logische route op na te houden. Maar, dat mag de pret niet drukken, want er zijn de afgelopen maanden een hoop mooie plekken aan me voorbij getrokken. Na Hong Kong, China, Thailand, Laos en Cambodja is het tijd voor een nieuw land....en wel Vietnam! Ik heb me na 1 week dan ook los weten te rukken uit het belachelijk gezellige Sihanoukville aan de zuidkust van Cambodja om me langzaam richting de grens met Vietnam te begeven. Mijn Zwitserse vriendinnetjes heb ik helaas in Sihanoukville moeten achterlaten. Zij konden de gedachte om weg te gaan nog niet aan en hadden plannen om terug te gaan richting Thailand, dus het afscheid moest er uiteindelijk toch van komen. Maar dat opent ook weer nieuwe deuren en sindsdien ben ik telkens met verschillende reisgenoten opgetrokken.

Na Sihanoukville volgden in Cambodja nog Kampot & Kep. Volgens de Lonely Planet plekken die je absoluut niet over mag slaan. Ja, dat is misschien omdat het boek LONELY heet, want er viel werkelijk niets te beleven!! Tenzij je enthousiast wordt van een 'sunsetriver cruise' op een gammele boot die je ook nog eens voor zonsondergang alweer op de kade dropt (in onze complete verbazing overigens daardoor ook nog bijna de geweldige zonsondergang gemist, aangezien we de andere kant op stonden te turen!). Beide stadjes zijn in ieder geval om 9 uur 's avonds compleet donker en het lokale gidsje bleek geen onzin te verkondigen toen het zei dat je op moest passen voor de agressieve honden die 's avonds massaal op straat rondhangen. Ik kan je vertellen dat we 3 keer een blokje omgelopen zijn omdat de route geblokkeerd werd door deze agressief blaffende monstertjes.

Ook de weg van Kampot richting Kep bleek minder interessant dan in eerste instantie gehoopt. We besloten met de tuk tuk een tourtje te doen langs een aantal lokale ' hoogtepunten', te weten een grot en een peperplantage. Goed, dat is dus de laatste keer dat ik in Azie een grot bezoek, want die dingen slaan werkelijk helemaal nergens op (kan ik statistisch gezien met enige zekerheid concluderen na het 3e teleurstellendebezoek in de afgelopen maanden). En de peperplantage was helemaal een giller. De zuidkust van Cambodja is bekend om haar pepers en na een geweldige ervaring in de koffieplantages van Tanzania, zag ik een bezoekje wel zitten. Nou, als je de enige bent die er rondloopt en zelfs je tuk tuk chauffeur je uitlacht omdat je genegeerd en uit pure ellende dan maar een aantal close ups van een bosje pepers neemt, dan weet je dat je geen gelukkige keuze hebt gemaakt!! Maaaaaaar...onze tuk tuk chauffeur maakte zijn lachsalvo meer dan goed door een droom in vervulling te laten gaan die ik al sinds Bangkok koesterde: Zelf een tuk tuk besturen! Dat leek me nu echt helemaal briljant en na de beste man lief aangekeken te hebben, zat Gootje een paar minuten later voorop de tuk tuk. Ok, ik heb het ding welgeteld een paar meter kunnen besturen voordat de struiken gevaarlijk dichtbij kwamen, maar....ik heb een tuk tuk gereden! Whoohooo! Lijkt me overigens nog steeds een geweldig plan om als blondine volledig serieus mijn diensten als tuk tuk chauffeur aan te bieden in een stad als Bangkok...

Goed, na dus een paar niet al te interessante laatste dagen in Cambodja, zijn we 's werelds meest verlaten grensovergang overgestoken (de weg was zo slecht dat mijn nieren volgens mij nog steeds ergens tussen mijn ribben hangen). Nieuwe stempels in het paspoort en op naar Ha Tien....waar ook geen ene klap te beleven viel! Whihihihi...niet de meest gelukkige keuzes dus qua reisbestemming! Wel bleken we de enige toeristen en dat leverde een hoop gestaar en gezwaai op. Dus een beetje naar het volk gewuifd als Maxima en me vermaakt over het feit dat schijnbaar geen enkele toerist deze plek interessant genoeg vond om te blijven hangen. Vanaf Ha Tien met de boot richting het eiland Phu Quoc vertrokken, dat in het zuiden van Vietnam ligt. Dit eiland werd opnieuw door de Lonely Planet geprezen als paradijs op aarde en ook dat verdient een klachtenbrief richting dit alom gewaarde boekje, want ik ben het er NIET mee eens! :) Tuurlijk, tuurlijk, een aantal leuke bountry strandjes, maar niets om nu echt enthousiast over te worden (de regen en de wind kunnen hier misschien overigens ook een rol in hebben gespeeld). En dus weer terug richting het vaste land van Vietnam in de vorm van Rach Gia...alwaar we erachter kwamen dat we onze paspoorten op het eiland vergeten waren! Woops! Een belletje naar het guesthouse...geen enkel probleem, morgenochtend geven we ze mee op de eerstvolgende ferry richting Rach Gia. Heee, dat is fijn geregeld! Wij de volgende ochtend enthousiast richting pier en elke Vietnamees die van de boot afkwam aangeklampt met de vraag 'Passport????'. Nou, niet eentje had ze bij zich hoor! En dus een extra dagje door moeten brengen in het bruisende Rach Gia, waarna de receptioniste van ons hotel in het Vietnamees een hartig woordje met het guesthouse op het eiland sprak en de paspoorten daarna netjes aan ons geretourneerd werden.

Vervolgens mijn weg vervolgd door de Mekong Delta richting Ho Chi Minch stad, onderweg stoppend in Can Tho & My Tho, twee plaatjes bekend om hun drijvende markten. Ook dat was een wens om die eens te bezoeken en inderdaad heel erg leuk om te zien. Met 4 andere backpackers een tourtje van 2 dagen gedaan met de boot en de bus, begeleid door een Vietnamese gids. En met een local in de buurt kun je dus ook gaan eten in typische lokale tentjes en je laten verrassen door wat hij besteld (oh, slang en bloedsoep? hartstikke lekker joh! --> ja, als het maar stinkt en glibberig is, dan vinden die Vietnamezen het fantastisch). Super leuk om mee te maken, hoewel ik de blokken gestolt bloed in de pan maar heb gelaten voor wat ze waren...

Na de stille Mekong Delta (als je 's avonds letterlijk 3 kwartier moet zoeken naar een tent met een koud biertje, dan weet je dat je niet in de meest flitsende plek van Vietnam beland bent), bleek Ho Chi Minh stad een welkome afwisseling. Het getoeter is ongeveer permanent, de straat oversteken doe je op goed geluk tussen alle scooters door en spitsuur is werkelijk hilarisch met elk stukje asfalt bedekt door een toeterende brommer. Maar ondanks de drukte heeft deze stad iets heel erg relaxed over zich en ik heb me er goed vermaakt. Maar met toch een beetje het gevoel de afgelopen 1,5 week verspeeld te hebben met niet al te interessante plekken, vond ik het tijd worden om me richting het noorden van het land te gaan begeven wat toch wat interessanter moet zijn. En dus een 'open tour bus ticket' gekocht, waarmee je voor 39 dollar van Ho Chi Minh naar Hanoi kunt reizen met de slaapbus (je weet wel, met van die bedjes die bij je knieeen stoppen).

Eerste stop op mijn route was Mui Ne, een plaatsje aan de zuidkust van Vietnam en vamorgen ben ik aangekomen in Nha Trang. De feestbestemming van Vietnam. Ik ga het feestje dit keer echter overslaan en ga vanavond door richting Hoi An, een paar honderd kilometer noordelijker.

Nou, hehe, zijn jullie weer helemaal bij! Helaas dus geen hele spannende verhalen te vertellen, maar niet getreurd...ik vermaak me prima! Het is tenslotte geen straf om met elke dag 30 graden te moeten bedenken hoe je je vandaag weer eens gaat vermaken.

Tot snel!

x

Margot

PS: Foto's uploaden wil helaas vandaag niet lukken. Hopelijk volgende keer beter...